Johan Derksen onthult drugs-incident bij VI
Johan Derksen heeft opnieuw een opmerkelijk verhaal gedeeld over een periode die binnen het programma Voetbal Inside — het huidige Vandaag Inside — lange tijd achter gesloten deuren bleef.
In de podcast Groeten uit Grolloo blikte hij terug op de moeilijke jaren van Wim Kieft, toen de oud-topspits kampte met een zware verslaving. Volgens Derksen ging het vlak voor een uitzending zelfs een keer zó mis dat het maar net goed afliep.
Het verhaal laat zien hoe dun de scheidslijn soms was tussen televisie-entertainment en persoonlijke problemen achter de schermen. Terwijl miljoenen kijkers een ogenschijnlijk ontspannen praatprogramma zagen, speelde zich achter de schermen een heel ander verhaal af.
Derksen vertelt openhartig over de periode waarin Kieft worstelde met een combinatie van alcohol en cocaïne — een strijd die uiteindelijk publiek werd, maar destijds vooral binnenskamers werd opgevangen.
“Dat ging helemaal mis”
Volgens Derksen was het voor insiders al langere tijd duidelijk dat het niet goed ging met Kieft. “Hij had een combinatieverslaving van witte wijn en coke,” vertelt hij zonder omhaal. Hoewel Kieft professioneel genoeg was om tijdens uitzendingen zijn rol te vervullen, waren er momenten waarop de realiteit hem zichtbaar inhaalde.
Eén specifieke gebeurtenis staat Derksen nog helder voor de geest. Vlak voor een live-uitzending van het programma kreeg Kieft plotseling een hevige niesbui. Op zichzelf niets bijzonders, ware het niet dat dit incident onverwachte gevolgen had. “We hadden een zwarte tafel,” aldus Derksen. “En ineens lag er voor duizenden euro’s aan cocaïne zichtbaar op tafel.”
De tijd tikte genadeloos door. Nog twintig seconden tot de uitzending live zou gaan. Wat volgde was volgens Derksen pure improvisatie. Samen met René van der Gijp schoot hij te hulp. “We hebben hem afgestoft en die tafel razendsnel schoongeveegd. Het was chaos, maar we hadden geen keuze.”
Het incident werd nooit zichtbaar voor de kijker thuis. De uitzending verliep ogenschijnlijk normaal. Maar achter de schermen was het een moment waarop voor iedereen duidelijk werd hoe ernstig de situatie eigenlijk was.
Signalen waren er al langer
Volgens Derksen waren er al langere tijd signalen dat Kieft in de problemen zat. Kleine gedragingen die op zichzelf misschien onschuldig leken, maar samen een ander beeld schetsten. “Ik ben de oudste, dus voor een uitzending ga ik nog wel eens even naar het toilet,” vertelt hij. “Maar Wim ging soms twintig, dertig keer. En dan kwam hij snuivend terug.”
Het waren momenten die achteraf bezien duidelijke waarschuwingssignalen waren. Toch werd er binnen het team niet direct afstand genomen. Integendeel: de onderlinge band bleek juist doorslaggevend in de periode die volgde.
Van dieptepunt naar keerpunt
De verslaving van Kieft werd later publiek toen hij openhartig vertelde over zijn problemen in zijn autobiografie. Dat boek werd uiteindelijk een belangrijk keerpunt in zijn leven. Volgens Derksen speelde het team rond het programma een cruciale rol in die ommekeer.
“We hebben ons over hem ontfermd,” zegt Derksen. “Heel collegiaal.” Hij regelde dat Kieft zijn verhaal kon vertellen in boekvorm, wat niet alleen therapeutisch werkte, maar ook financieel verlichting bood. De opbrengsten hielpen hem schulden af te lossen die in de periode van zijn verslaving waren ontstaan.
Ook anderen sprongen bij. Rob Jansen, zijn voormalige zaakwaarnemer, zou volgens Derksen eveneens hebben geholpen bij het oplossen van financiële problemen. Het was een gezamenlijke inspanning om Kieft weer op de rails te krijgen.
Een herboren analist
Vandaag de dag is er weinig meer te merken van de turbulente periode. Kieft geldt inmiddels als een stabiele en gerespecteerde voetbalanalist. Zijn openheid over zijn verslaving maakte diepe indruk in Nederland en leverde veel begrip op.
Derksen spreekt zelfs over een “herboren” collega. “We hebben hem herboren teruggekregen aan tafel,” zegt hij. En dat is geen loze kreet. Wie Kieft tegenwoordig ziet aanschuiven, ziet een rustige, weloverwogen analist die zijn woorden zorgvuldig kiest — een scherp contrast met de onrustige periode waar Derksen op terugblikt.
De dunne lijn van live televisie
Het verhaal laat ook zien hoe kwetsbaar live televisie kan zijn. Een paar seconden extra, een camera die net verkeerd stond, en het incident had landelijke ophef kunnen veroorzaken. In plaats daarvan bleef het jarenlang een anekdote binnen de muren van de studio.
Dat Derksen het nu alsnog deelt, past bij de openheid die de laatste jaren vaker te horen is in podcasts en interviews. Waar vroeger veel binnenskamers bleef, worden nu ook de minder fraaie kanten besproken.
Vriendschap als reddingsboei
Misschien wel het meest opvallende aan het verhaal is niet het incident zelf, maar de manier waarop collega’s reageerden. Geen publieke afrekening, geen onmiddellijke breuk, maar steun achter de schermen. Volgens Derksen was het juist die loyaliteit die uiteindelijk het verschil maakte.
Verslaving is een sluipend proces, vaak onzichtbaar voor de buitenwereld. Dat iemand in zo’n periode toch kan blijven functioneren op televisie, zegt iets over professionaliteit — maar ook over de kracht van ontkenning. De echte verandering kwam pas toen het probleem werd erkend.
Reflectie op een bewogen periode
De anekdote van Derksen is rauw en ongefilterd, zoals men van hem gewend is. Maar achter de directe woorden schuilt ook iets anders: een erkenning van kwetsbaarheid en de waarde van steun.
Wat ooit een bijna rampzalig moment vlak voor een live-uitzending was, is achteraf onderdeel geworden van een groter herstelverhaal. Kieft is inmiddels al jaren clean en gebruikt zijn ervaringen zelfs om anderen te waarschuwen voor de gevaren van verslaving.
Het contrast kan nauwelijks groter zijn: van paniek in de laatste twintig seconden voor een uitzending tot een stabiele terugkeer als gerespecteerd analist.
Het verhaal van Derksen is daarmee meer dan een sappige anekdote. Het is een inkijkje in een donkere periode die uiteindelijk leidde tot een nieuw begin.
