Rob Jetten steeds verder in de problemen! ‘premier-onwaardig!’

Rob Jetten steeds verder in de problemen: ‘premier-onwaardig!’

Rob Jetten komt volgens critici steeds verder in de problemen. De D66-leider presenteert zichzelf graag als een toekomstige minister-president, maar de kans dat hij daadwerkelijk premier wordt, lijkt met de dag kleiner te worden. Ook Johan Derksen heeft dat opgemerkt en haalt in zijn commentaar hard uit naar Jetten.

Altijd zichtbaar in de media, maar niet als het erop aankomt

Volgens Derksen is Jetten overal te zien: in magazines, talkshows en interviews, vaak in een opvallend persoonlijke en “imago-gestuurde” setting. Hij zou vooral bezig zijn met hoe hij overkomt en hoe hij zichzelf neerzet als staatsman-in-wording.

Maar juist op momenten waarop het land volgens Derksen écht leiderschap nodig heeft, blijft Jetten opvallend stil.

Oud en nieuw als breekpunt

Derksen wijst daarbij specifiek op de onrust rond oud en nieuw, waarbij in meerdere steden sprake was van rellen, geweld en een enorme druk op politie en hulpdiensten. Volgens hem veranderden sommige gebieden in “oorlogsgebied”.

In zo’n situatie verwacht Derksen dat een politicus die premier wil worden:

• zich duidelijk uitspreekt tegen geweld

• afstand neemt van ongeregeldheden

• met stevige voorstellen en oplossingen komt

• verantwoordelijkheid durft te nemen

Maar dat gebeurde volgens hem niet.

Conclusie: ‘Premier-onwaardig’

De conclusie van Derksen is daarom hard: Rob Jetten is premier-onwaardig.
Niet omdat hij geen podium heeft, maar juist omdat hij het podium vooral gebruikt voor zijn eigen presentatie, terwijl hij in crisismomenten geen krachtig leiderschap laat zien.

Volgens Derksen draait het bij Jetten niet om inhoud of daadkracht, maar om beeldvorming: hoe hij eruitziet, hoe hij wordt gezien en hoe hij scoort in de media.

Kritiek op ‘mediacampagne’

De kritiek eindigt met een scherpe beschuldiging: Jetten zou een “mediacampagne” voeren om zichzelf te promoten, terwijl Nederland volgens Derksen juist behoefte heeft aan bestuurders die handelen, niet aan politici die vooral bezig zijn met hun imago.