PVV’er Vondeling SLOOPT de leugens van Rob Jetten in debat over asiel!

Tijdens de behandeling van de begroting Asiel en Migratie voor 2026 heeft de PVV scherpe kritiek geuit op de omvang van de uitgaven én op de gevolgen van asielmigratie voor Nederland. Volgens de partij “slokt” de begroting opnieuw miljarden op en groeit de rekening door indirecte kosten uit tot bedragen die volgens de PVV de draagkracht van de verzorgingsstaat te boven gaan.

“Bijna 9 miljard aan directe kosten, veel meer aan indirecte gevolgen”

De PVV wijst erop dat er voor 2026 bijna 9 miljard euro op de asiel- en migratiebegroting staat. Een groot deel daarvan, stelt de partij, gaat naar opvang via COA en Nidos, aangevuld met grote bedragen voor de opvang van Oekraïners.

Volgens de PVV zijn dit alleen nog maar de directe kosten. Zodra ook indirecte kosten worden meegerekend—zoals extra druk op zorg, onderwijs, woningmarkt, veiligheid en bijstand—zou de totale rekening volgens de partij oplopen tot tientallen miljarden per jaar. Dat geld, zo luidt het betoog, zou beter besteed kunnen worden aan “eigen mensen”: lagere belastingen, betaalbare woningen en betaalbare zorg en energie.

Ter Apel als symbool: “Overvol en oplopende dwangsommen”

De PVV noemt het aanmeldcentrum in Ter Apel als voorbeeld van een systeem dat volgens de partij structureel vastloopt. De maximale bezetting zou regelmatig worden overschreden, met als gevolg dwangsommen voor overbezetting die inmiddels hoog zouden zijn opgelopen en volgens de spreker dagelijks verder stijgen.

Daarbovenop zou er volgens de PVV een grote achterstand zijn in de afhandeling van asielaanvragen. Tienduizenden mensen wachten volgens de partij op een beslissing, terwijl de kosten voor opvang, leefgeld en zorg gedurende die wachttijd blijven doorlopen.

Zware beschuldigingen over veiligheid: “Geen incidenten, maar structurele misstanden”

In het betoog verschuift de nadruk van financiën naar veiligheid en leefbaarheid. De PVV stelt dat voortdurende instroom leidt tot verandering van het straatbeeld, meer overlast en ernstige criminaliteit. Er worden voorbeelden genoemd van wooncomplexen waarin Nederlandse jongeren samenwonen met statushouders, en waar—volgens het PVV-verhaal—sprake zou zijn geweest van langdurige intimidatie, geweld en seksueel misbruik.

De partij noemt deze projecten “sociale experimenten” en stelt dat gemeenten en wooncorporaties te lang zouden hebben weggekeken. De conclusie van de PVV is hard: dergelijke gemengde woonprojecten moeten per direct stoppen en daders moeten volgens de partij streng worden bestraft en uitgezet.

“Nederland verandert in één groot AZC”

Vervolgens richt de PVV zich op de landelijke opvangcapaciteit. In het betoog wordt gesteld dat er overal nieuwe opvanglocaties bijkomen, soms op plekken die volgens de spreker een andere bestemming zouden moeten hebben. De partij schetst een beeld van een land waarin opvang steeds meer ruimte opeist, terwijl burgers met woningnood en druk op voorzieningen blijven zitten.

Agressie en incidenten: roep om “zero tolerance”

De PVV verwijst naar cijfers over incidenten in de opvang en in het openbaar vervoer en koppelt die aan de samenstelling van de instroom. Vanuit dat perspectief vraagt de partij waarom er geen zero-tolerancebeleid is: waarom zouden overlastplegers slechts worden overgeplaatst in plaats van uitgezet?

Ook wordt kritiek geuit op de uitleg dat uitzetting lastig zou zijn door Europese regels. In dat verband stelt de PVV dat bestaande afspraken—zoals het Dublin-systeem—volgens haar onvoldoende effectief worden toegepast.

EU-migratiepact: “Lost niets op, instroom blijft”

De PVV wijst het Europese asiel- en migratiebeleid af en stelt dat het EU-migratiepact de instroom niet zal stoppen. Volgens de partij blijven buitengrenzen onvoldoende bewaakt, blijven lidstaten afhankelijk van elkaars uitvoering en wordt migratie uiteindelijk verdeeld over Europa in plaats van tegengehouden.

De centrale boodschap: wie de instroom echt wil stoppen, moet volgens de PVV “het heft in eigen hand nemen”, nationale grenzen strenger bewaken en een asielstop invoeren.

Specifieke focus op Syrië: “Tijdelijke vergunningen intrekken en terugkeer afdwingen”

In het slotdeel legt de PVV de nadruk op Syriërs. De partij stelt dat de situatie veranderd is en dat terugkeer mogelijk moet worden gemaakt. De spreker wijst op terugkeerbewegingen in de regio en stelt dat Nederland achterblijft met een zeer laag percentage vrijwillige terugkeer.

Daarom pleit de PVV voor verregaande maatregelen: intrekken van tijdelijke vergunningen en grootschalige terugkeer, desnoods gedwongen. In de woorden van de partij: Nederland mag geen “permanente opvanglocatie” worden.

Politieke aanval op coalitiepartijen en aangekondigde moties

De PVV sluit af met een aanval op het kabinet en met name op coalitiepartijen die volgens de spreker geen echte koerswijziging inzetten. Er wordt kritiek geuit op:

het uitblijven van een totale asielstop,
het voortbestaan van een wet die gemeenten zou verplichten opvang te regelen,
en het voortzetten van voorrang voor statushouders bij sociale huur (volgens de PVV “voorlopig” in de praktijk “altijd”).

De PVV kondigt aan in tweede termijn moties in te dienen om de “asielkraan dicht te draaien” en zegt tegen de begroting te zullen stemmen.