Niemand zag dit aankomen: nieuwe PVV’er krijgt daverend applaus

Dienstbaarheid als rode draad

Voorzitter, wanneer ik terugkijk op mijn loopbaan zie ik één duidelijke rode draad: dienstbaarheid. Die begon niet in de zorg, maar in militaire dienst. Bij Defensie heb ik geleerd wat verantwoordelijkheid werkelijk betekent, wat kameraadschap is en hoe essentieel het is om er voor anderen te zijn, juist in moeilijke omstandigheden.

Tijdens mijn tijd bij Defensie werkte ik daarnaast in een verpleeghuis. Daar zag ik van dichtbij wat het betekent om volledig afhankelijk te zijn van zorg. Ik leerde dat goede zorg niet alleen draait om medische handelingen, maar misschien nog wel meer om aandacht, nabijheid en menselijkheid.

Ervaring op de werkvloer

Of ik nu werkte bij Defensie, in het verpleeghuis, het ziekenhuis of op de ambulance: elke beslissing die je als zorgprofessional neemt, is een schakel in een groter geheel. Een beslissing die direct doorwerkt in het leven van de patiënt en diens familie. Dat besef draag je elke dag met je mee.

Naast de vele mooie kanten van de gezondheidszorg zag ik ook wat beter kon. Efficiënter, menswaardiger en soms vooral praktischer. Niet omdat zorgverleners niet willen of niet hun best doen, maar omdat systemen vastlopen, belangen botsen en regels vaker belemmeren dan ondersteunen.

De stap naar Den Haag

Vanaf de werkvloer lukte het mij niet om die structurele problemen te veranderen. Daarom nam ik afscheid van misschien wel het mooiste vak dat er is: dat van ambulanceverpleegkundige. Niet omdat het mij minder raakte, maar juist omdat ik geloofde dat ik op een andere plek meer kon betekenen. De strijd voor onze gezondheidszorg wordt namelijk gevoerd daar waar de besluiten worden genomen: hier in Den Haag.

Recent heb ik ook de andere kant ervaren: hoe het is om zelf zorgbehoevend te zijn en afhankelijk te zijn van anderen. Dat was confronterend, maar ook leerzaam. Het heeft mij nog scherper laten zien hoe cruciaal goede, menselijke en toegankelijke zorg is, en hoeveel verschil één hulpverlener of mantelzorger kan maken.

Waarom dit debat zo belangrijk is

Tijdens mijn uitzendingen naar Bosnië en Afghanistan zag ik wat er gebeurt als zorg ontbreekt. Wat een verschil het maakt wanneer er wel of juist geen hulp beschikbaar is. Dat besef maakte mij extra dankbaar dat ik in Nederland leefde toen ik zelf ziek werd.

Voorzitter, dat brengt mij bij het debat van vandaag over de toekenning van meerzorg. Het is pijnlijk en beschamend dat in een welvarend land als Nederland de zorg voor een van de meest kwetsbare groepen niet goed geregeld is. Dat gezinnen noodgedwongen bij de rechter belanden omdat zij geen andere uitweg meer zien.

Gevolgen voor gezinnen

Wanneer meerzorg wegvalt, zijn de gevolgen groot. Mantelzorgers raken uitgeput, verliezen soms hun baan omdat zorg niet te combineren is met werk, kampen met psychische overbelasting en financiële problemen doordat vergoedingen en voorzieningen wegblijven. Dat raakt mensen tot in het diepst van hun bestaan.

De PVV wil daarom duidelijkheid. Hoe staat het met het referentiepunt dat het Zorginstituut in kaart brengt? Hoe zien maatwerkoplossingen eruit voor thuiswonende cliënten met een complexe zorgvraag die geen recht meer hebben op meerzorg? En wat gaat de staatssecretaris doen om deze gezinnen nu lucht te geven?

Vragen aan de staatssecretaris

Hoeveel aanvragen zijn inmiddels afgewezen? Hoe groot is het tekort aan passende instellingsplekken? Is het realistisch dat deze nog gerealiseerd worden? Hoeveel mensen geven eigenlijk de voorkeur aan opname in een instelling boven intensieve zorg thuis?

Waarom bestaan er zulke grote regionale verschillen tussen zorgkantoren? Waarom lukt het sommige zorgkantoren wel om meerzorg toe te kennen en andere niet? En wat zijn de gevolgen van het uitstellen van beoordelingen en het tijdelijk verlengen van toeslagen?

Oproep tot daadkracht

Voorzitter, deze schrijnende situaties laten opnieuw zien dat investeren in de gezondheidszorg geen luxe is, maar noodzaak. Hopelijk klinkt deze boodschap ook luid en duidelijk door aan de formatietafel. De mensen om wie het gaat verdienen duidelijkheid, menselijkheid en daadkracht.