Journalist pleit voor vervolgen Timmermans voor ngo-lobbyschandaal
De bekende onderzoeksjournalist Peter Siebelt doet een opmerkelijke oproep. Na meer dan veertig jaar onderzoek naar netwerken van linkse NGO’s, politieke partijen en geldstromen pleit hij nu voor een juridische vervolging van GL-PvdA-leider Frans Timmermans. Volgens Siebelt zijn er genoeg aanwijzingen dat er sprake is van misbruik van EU-gelden tijdens de periode dat Timmermans als Eurocommissaris verantwoordelijk was voor de Green Deal, vertelt hij in gesprek met NieuwRechts.
Ook stelde hij dat ‘politieke partijen via NGO-structuren feitelijk hebben beschikt over EU-middelen’. Dat zou in strijd zijn met het Europese subsidiekader en het beginsel van politieke neutraliteit.
Hij concludeert dan ook: ‘Het gevolg is dat publieke middelen, die op grond van het beginsel van politieke neutraliteit uitsluitend ten dienste mogen staan van het algemeen belang, daadwerkelijk zijn aangewend voor partijpolitieke doeleinden en electorale machtsvorming.’
Ervaring en overtuiging
Siebelt spreekt met de zekerheid van iemand die dit al decennia volgt. “Ik was diep geïnfiltreerd binnen al die organisaties. En ik weet op welke wijze zij hun modus operandi hebben.” Volgens hem is het onmogelijk om nog te beweren dat dit toeval is of enkel om beleid gaat.
Het gaat hem niet alleen om geld, maar om de democratie zelf. “Kiezers hebben nooit ingestemd met dit soort constructies. Ze weten vaak niet eens dat hun belastinggeld via Brussel bij NGO’s belandt die gelieerd zijn aan politieke partijen.”
Voor Siebelt is de aangifte daarom meer dan een juridisch middel. Het is een signaal dat er grenzen zijn aan wat politici en hun netwerken ongestraft kunnen doen. “Het moet duidelijk worden dat hier niet zomaar weggekeken kan worden. Dit hoort daarom voor de rechter te komen.”
Juridische analyse uit memorandum
In een memorandum dat Siebelt opstelde, staat dat onder Timmermans en Eurocommissaris Sinkevičius ongeveer ‘7 miljard euro aan EU-subsidies is toegekend aan NGO’s, met als officieel doel het bevorderen van maatschappelijk draagvlak en politieke steun voor de Europese Green Deal’.
Ongeveer ‘3,3 miljard euro’ daarvan kwam terecht bij NGO’s die in overwegende mate verbonden zijn met linkse partijen. ‘Daarmee staat vast dat de toekenning van EU-middelen in een substantieel aantal gevallen niet neutraal heeft plaatsgevonden, maar is beïnvloed door partijpolitieke overwegingen.’
Volgens het memorandum is er sprake van ‘meerdere actoren die doelbewust hebben samengewerkt om publieke middelen in te zetten ter ondersteuning van partijpolitieke doelstellingen’. Het document spreekt zelfs van een ‘incestueus netwerk’ van NGO’s en partijen. De juridische samenvatting laat weinig ruimte voor twijfel: ‘De combinatie van in vereniging handelen, voorbedachte rade en het gebruik van publieke middelen voor partijpolitieke doeleinden vormt een mogelijke strafrechtelijke kwalificatie naar Nederlands recht.’
Stilte in Nederland
Ondanks de ernst van de aantijgingen bleef het in Nederland opvallend stil. Terwijl Peter Siebelt al openlijk oproept tot een brede aangifte tegen Frans Timmermans, is er nauwelijks politieke reactie in Den Haag. Toch is hij niet de enige die alarm slaat. Ook anderen, waaronder NieuwRechts, hebben eerder gewezen op de manier waarop miljarden aan EU-geld via NGO’s worden doorgesluisd naar linkse netwerken.
In gesprek met NieuwRechts benadrukt Siebelt dat hij die stilte onbegrijpelijk vindt. “Een van de aanleidingen dat ik hier in ben gaan duiken is dat Duitsland wel een onderzoek doet en een aanklacht heeft gedaan En dat Nederland en heel veel andere Europese landen doodstil zijn hierover.”
Hij ziet dat juist in Nederland alles al duidelijk op tafel ligt. “Het wordt je hier aangereikt op weg naar de verkiezingen. Vertel de burger nou eens wat voor oplichters het zijn bij de Partij van de Arbeid en GroenLinks. Ik leg het ze op een schoteltje. En wat doen ze? Niks. Helemaal niks tot nu toe.”
Volgens Siebelt komt dat doordat veel bestuurders zelf onderdeel zijn van het netwerk. “De voorbedachte rade is eigenlijk dat Timmermans en zijn achterban, die bestaat uit NGO’s, en er zelf ook bestuurlijk in zitten als partijleden, niet alleen PvdA, maar ook GroenLinks, dat die dus al jaren bezig zijn met conferenties over milieu. Samen met ambtenaren en politici bespreken zij hoe ze in de toekomst hun projecten kunnen lanceren en financieren.”
Hij schetst een gesloten systeem dat steeds opnieuw dezelfde partijen bevoordeelt. “Het is een soort incestueus netwerk dat zo verweven is met elkaar dat buitenstaanders geen enkel idee hebben hoe je een strafklacht dusdanig moet samenstellen dat die inderdaad kans van slagen heeft.”
Politieke verantwoordelijkheid ontbreekt
Siebelt ziet het als een groot gemis dat geen enkele partij de handschoen oppakt. “Het is onbegrijpelijk dat ook de rechtse partijen geen politieke verantwoordelijkheid nemen. Toch blijf ik mijn boodschap tot het moment van de verkiezingen iedere dag herhalen, ook naar de PVV, de VVD, de BBB en JA21.”
Hij verbaast zich vooral over het feit dat meer EU-kritische partijen hier weinig tegen doen. “Ik had verwacht dat juist partijen die kritisch zijn op Brussel dit zouden aangrijpen. Maar kennelijk durven ze er niet aan, of willen ze hun vingers er niet aan branden.”
Daarmee, zo legt hij uit, blijft de burger in de kou staan. Terwijl de kosten van het klimaatbeleid torenhoog oplopen. “Alle milieuheffingen die zijn voortgekomen uit Timmermans en consorten hebben in Nederland alleen al in 2022 meer dan 24,5 miljard euro gekost.” Voor Siebelt is dit geen abstract cijfer, maar concreet bewijs dat Nederlanders betalen voor een politiek project dat vooral linkse netwerken sterker maakt.
