‘Dit is niet te doen’: Nasrien moet rondkomen van slechts €50 weekgeld
‘Dit is niet te doen’: Nasrien worstelt met te laag weekgeld voor haar gezin
Maandagavond ging het programma Nadia van presentatrice Nadia Moussaid van start met de indrukwekkende aflevering ‘Arm in een rijk land’. In deze eerste uitzending werd pijnlijk duidelijk dat armoede niet alleen voorkomt in verre landen, maar ook in Nederland — een land dat bekendstaat als welvarend.
Het programma laat zien hoe groot de impact van geldproblemen is op het dagelijks leven, en hoe schaamte, stress en machteloosheid mensen langzaam kunnen vastzetten in een uitzichtloze situatie.
Leven van €90 per week: “Soms is het zelfs minder”
Eén van de verhalen die veel kijkers raakte, is dat van Nasrien, een moeder van vier kinderen. Zij vertelt openhartig dat haar gezin al jaren in financiële problemen zit en moet rondkomen van ongeveer €90 per week — en soms zelfs minder.
Met dat bedrag moeten alle vaste en dagelijkse kosten worden betaald, waaronder boodschappen, schoolkosten en basisbenodigdheden. Nasrien noemt het zelf bijna onmogelijk.
“Dit is niet te doen”, klinkt het wanhopig.
Boodschappen en drogisterijproducten zijn vaak onbetaalbaar
Nasrien legt uit dat simpele dingen die voor veel gezinnen normaal zijn, voor haar vaak buiten bereik liggen. Zelfs basisproducten uit de supermarkt of drogisterij, zoals shampoo, wasmiddel of tandpasta, zijn niet altijd te betalen.
Het gezin is daardoor vaak afhankelijk van de voedselbank. Maar ook dat brengt onzekerheid met zich mee: je weet nooit precies wat je krijgt, waardoor gezond en gevarieerd eten niet vanzelfsprekend is.
Verwarming bijna nooit aan: “We zitten onder dekens”
Naast de dagelijkse kosten zijn ook de energiekosten een zware last. Nasrien vertelt dat ze in de winter de verwarming nauwelijks durft aan te zetten.
Uit angst voor een torenhoge energierekening zit het gezin vaak letterlijk onder dekens om warm te blijven. De kou in huis wordt een normaal onderdeel van het leven, terwijl de stress alleen maar groter wordt.
Armoede raakt ook de kinderen: schoolspullen zijn een probleem
In de uitzending benadrukt Nasrien hoe armoede niet alleen haarzelf treft, maar vooral haar kinderen. Schoolspullen, kleding of andere noodzakelijke dingen zijn moeilijk te bekostigen.
Ze vertelt dat kinderen hierdoor sneller worden buitengesloten of zelfs gepest, omdat ze niet mee kunnen doen zoals anderen. Dit maakt de situatie extra pijnlijk: als ouder wil je je kinderen beschermen, maar je voelt je machteloos.
“Je hebt het gevoel dat niemand je hoort”
Nasrien beschrijft ook de mentale druk die armoede met zich meebrengt. De zorgen stapelen zich op, terwijl je constant het gevoel hebt dat je moet vechten om te overleven.
Ze ervaart stress, schaamte en frustratie, en vertelt dat het lijkt alsof mensen pas luisteren wanneer het te laat is.
De harde boodschap: armoede bestaat ook in Nederland
De aflevering maakt één ding glashelder: armoede bestaat ook in een rijk land als Nederland. En het is niet alleen een probleem van geld, maar ook van kansen, gezondheid en sociale uitsluiting.
Het kan gezinnen isoleren en jarenlang gevangen houden in schulden, onzekerheid en stress.
Nasrien hoopt op één ding: een eerlijke kans voor haar gezin
Ondanks alles blijft Nasrien hopen op een betere toekomst. Ze wil vooral uit de schulden komen en eindelijk rust krijgen. Maar het allerbelangrijkste is dat haar kinderen dezelfde kansen krijgen als ieder ander kind.
Niet leven met schaamte, niet constant rekenen, en niet elke week bang zijn of er wel genoeg eten is.
