Angela de Jong ontploft na kerstborrel: ‘Ik weet niet of ik maandag nog werk’
Angela de Jong haalt fel uit naar kerstborrel van het AD
Angela de Jong wijdt haar column van vrijdag in het Algemeen Dagblad aan een onderwerp dat bij veel werknemers herkenning oproept: de jaarlijkse kerstborrel. De columniste laat er geen twijfel over bestaan dat zij bepaald geen liefhebber is van deze traditie.
Jarenlange afkeer van kerstborrels
De Jong vertelt dat ze al jaren bewust wegblijft van kerstborrels en vergelijkbare werkbijeenkomsten. Ze kan weinig waardering opbrengen voor situaties waarin collega’s, licht aangeschoten en met een overdaad aan consumpties achter de kiezen, hun verhalen luidkeels delen.
“Niet mijn ding,” schrijft ze. “Eén keer gedaan en nu zijn we twintig jaar samen en drie kinderen verder.” Daarmee maakt ze duidelijk dat ze al lange tijd heeft afgerekend met dit soort sociale verplichtingen.
Toch overstag: een nieuwe poging
Dit jaar besloot De Jong de kerstborrel toch nog een kans te geven. Donderdagavond was het zover: vanaf 17.00 uur, in de kantine — of zoals zij ironisch opmerkt, het ‘bedrijfsrestaurant’. Er was gratis drank en zelfs een optreden van de redactieband gepland.
“Wat wil een mens nog meer?” schrijft ze met hoorbare ironie.
Iedereen zijn plezier, maar met mate
De Jong benadrukt dat ze niemand zijn plezier wil ontnemen. Integendeel: wie wél van kerstborrels houdt, moet vooral gaan en zich volledig uitleven.
“Met kersttruien, gratis bier en heel veel foto’s van elkaar,” schrijft ze. “Geniet ervan, mijn zegen heb je.”
Maar dan volgt haar echte ergernis.
Grote frustratie: de groepsapp
Wat De Jong werkelijk stoort, is het overmatige telefoongebruik van collega’s tijdens de kerstborrel. Vooral het eindeloos delen van details in de groepsapp gaat haar te ver.
Ze richt zich rechtstreeks tot haar lezers: niet elk moment van het feestje hoeft gedeeld te worden met de thuisblijvers. Of het bier op is, interesseert hen niet — en dat het anderhalf uur later nóg steeds op is, al helemaal niet.
Dertig berichten later…
Volgens De Jong is het schrikken wanneer je even niet op je telefoon kijkt en daarna ineens dertig gemiste berichten ziet. Even denk je dat er iets ernstigs is gebeurd.
“Staat de wereld in brand?” vraagt ze zich af. Het antwoord: nee. Het zijn vooral foto’s van die ene collega in een glitterjas — beelden die je volgens haar ook prima had kunnen missen.
Een gewaagde afsluiting
Aan het einde van haar column sluit De Jong af met een knipoog én een risico. Ze hoopt dat collega’s haar oproep ter harte nemen en de thuisblijvers voortaan met rust laten.
“De thuisblijver zal u eeuwig dankbaar zijn,” schrijft ze. Om daar droog aan toe te voegen:
“Of ik maandag nog een baan heb, is dan weer een ander verhaal.”
