Faber SLOOPT kamerlid DENK volledig na bizarre beschuldigingen! Voorzitter komt tussenbeide!

PVV wil betaald voetbal laten meebetalen aan politie-inzet en eist harde aanpak van groepsgeweld

In een fel betoog in de Tweede Kamer heeft PVV’er Marjolein Faber stevige kritiek geuit op de staat van de openbare orde, de afnemende politiecapaciteit en wat zij noemt het “soft” geworden Nederland. Ze pleitte voor het verhalen van kosten op organisaties die volgens haar buitensporige politie-inzet veroorzaken — met als concreet voorbeeld: profclubs die moeten meebetalen aan politie-inzet rond wedstrijden.

Tegelijkertijd vroeg zij de minister om uitleg over demonstraties rond overheidsgebouwen, de aanpak van incidenten in Amsterdam, en het ontbreken van duidelijke landelijke kaders voor politiewerk. Het debat kreeg een scherpe wending toen een collega haar confronteerde met extreemrechtse uitingen op demonstraties.

“Voetbal is oorlog” – maar Nederland is “soft en zelfvoldaan” geworden

Faber opende met een verwijzing naar oud-bondscoach Rinus Michels, die ooit zei: “Voetbal is oorlog.” Volgens haar staat die uitspraak symbool voor hardheid en strijdlust — eigenschappen die Nederland volgens haar is kwijtgeraakt door welvaart.

In haar analyse werd het land “soft en zelfvoldaan”, terwijl de overheid burgers volgens haar bleef voorhouden dat welvaart gedeeld moet worden. Ze verwees daarbij naar een rijksbreed beleidspunt: het stimuleren van “geefgedrag”, dat volgens haar terug te lezen is in de memorie van toelichting (bladzijde 81).

Groei van bevolking, krimp van politie: “capaciteit nog lang niet op peil”

Volgens Faber verandert de bevolkingssamenstelling en groeit de bevolking, waardoor de vraag naar politiecapaciteit logischerwijs stijgt. Maar, stelde zij: de politiecapaciteit neemt juist af en is “nog lang niet op peil”.

De capaciteit die er nog wél is, wordt volgens haar bovendien vaak opgeslokt door het bewaken van de openbare orde. In combinatie met afnemend respect voor politie en te weinig rugdekking vanuit bestuur en leiding, leidt dat volgens Faber tot ontwrichting.

Voetbalrellen als voorbeeld: “Waarom betaalt de belastingbetaler?”

Als eerste concreet probleem noemde Faber de voetbalrellen. Fans die verliezen zouden geregeld overgaan tot vernieling en geweld — en zelfs winst is volgens haar geen garantie voor rust. Binnen het stadion zorgen private partijen voor veiligheid, maar buiten het stadion moet de politie het opvangen.

Daarmee komt ze tot haar centrale vraag:
moet de samenleving blijven opdraaien voor de kosten, zeker nu de politie ook financieel een gat moet dichten?

Faber schaarde zich achter het idee van de politievakbond om betaald voetbalorganisaties te laten betalen voor de kosten van politie-inzet rond wedstrijden. Ze noemde dat een beter alternatief dan bezuinigen op basisteams.

Zorgen over basisteams na 2026

Hoewel basisteams volgens Faber in 2026 “nog wel buitenspel staan” (dus voorlopig ontzien worden), zei ze zich grote zorgen te maken over de periode daarna. Basisteams zijn volgens haar cruciaal voor het contact met de burger.

Ze wees erop dat in Engeland en Duitsland profclubs al meebetalen aan politie-inzet. Omdat betaald voetbal een miljoenenbusiness is, met enorme salarissen voor sterspelers, noemt ze het onacceptabel dat de rekening bij de belastingbetaler terechtkomt. Haar samenvatting: “de vervuiler betaalt.”

Demonstraties verdrievoudigd: “ten koste van aangiftes”

Daarna richtte Faber zich op demonstraties. Ze stelde dat het aantal demonstraties sinds 2015 is verdrievoudigd naar 6502 in 2022. Als gevolg daarvan zou de politie-inzet met 84% zijn gestegen.

Volgens haar heeft dat een directe prijs:

45.000 aangiftes zouden in 2024 niet in behandeling zijn genomen.
En van de zaken die wél werden opgepakt, zouden er ruim 24.000 vroegtijdig zijn beëindigd wegens capaciteitsgebrek.
Ze benadrukte dat het ook om ernstige zaken gaat, zoals mishandeling en zedendelicten.

Pro-Palestinademonstraties en vragen over vergunningen

Sinds oktober 2023, stelde Faber, wordt Nederland “geteisterd” door sit-ins, blokkades en optochten van pro-Palestinademonstranten. Zij verwees naar de leus die volgens haar in de Kamer is aangemerkt als oproep tot geweld en stelde dat die antisemitische implicaties heeft.

Daarbij noemde ze een voorbeeld: ambtenaren van Buitenlandse Zaken zouden wekelijks demonstreren op de stoep van hun ministerie. Faber stelde daarbij vragen aan de minister:

Is hiervoor vergunning aangevraagd?
Was de betrokken minister hiervan op de hoogte?
Hoe past dit bij de kabinetslijn over het bestrijden van antisemitisme?

Ze stelde dat “conflicten elders” — zoals in het Midden-Oosten — in Nederland doorwerken en trok de conclusie: “Importeer je het Midden-Oosten, dan word je het Midden-Oosten.”

Amsterdamse bijeenkomst: “Waarom werden journalisten aangepakt?”

Faber haalde vervolgens een incident aan rond een bijeenkomst in de Amsterdamse Schouwburg die volgens haar werd verstoord door pro-Palestinademonstranten. Er zou aanvankelijk geen vergunning zijn geweest, maar een rechter stond een stil protest toe, waarna het volgens haar alsnog escaleerde met schreeuwende demonstranten.

Het meest opvallend vond zij dat volgens haar niet de demonstranten, maar juist journalisten zijn belemmerd:

Journalisten zouden zijn bedreigd en uitgescholden.
Politie zou hun perskaarten hebben gevorderd.

Faber zei zich nauwelijks te kunnen voorstellen dat politie dat “uit zichzelf” deed en vroeg:

Wie gaf die opdracht?
Was er iets dat men liever “onder de pet” hield?
Waarom greep de burgemeester niet in?
Waarom hield men demonstranten niet aan de uitspraak van de rechter?

“Te veel kapiteins op het schip”: korpschef, lokale driehoek en minister

Volgens Faber is de politie uitvoerend, maar zijn er te veel spelers die sturen: de korpschef, de lokale driehoek en de minister. Ze noemde het afschuifgedrag dat korpschef volgens haar wel stevig sprak over jaarwisselingrellen, maar niet over voetbalhooligans.

Ook de minister kreeg kritiek: Faber concludeerde uit eerdere beantwoording (over “vluchtende agenten van Bureau Utrecht”) dat de minister verantwoordelijkheid afschuift op burgemeesters en de korpschef niet ter verantwoording roept, terwijl de minister wél kaders kan stellen. Haar conclusie: een vicieuze cirkel waarin niemand verantwoordelijkheid neemt.

Interruptie: vragen over Hitlergroet, hakenkruizen en omvolkingstheorie

Een collega (de heer Elleabassie) liep naar de microfoon en zei dat de Kamer niet mag wegkijken van discriminerende teksten. Hij confronteerde Faber met de vraag wat zij vindt van mensen die op demonstraties Hitlergroeten brengen of met hakenkruizen rondlopen.

De voorzitter greep tussendoor in met de opmerking dat de Kamer in meerderheid had uitgesproken dat een bepaalde leus niet meer herhaald moest worden, en riep beide leden op die niet opnieuw te benoemen.

Faber antwoordde dat zij en haar partij “ver” staan van nationaalsocialisme. De interruptant stelde vervolgens dat hij haar juist onvoldoende hoorde veroordelen en sprak van dubbele maat. Hij vroeg ook naar de omvolkingstheorie en NSB-vlaggen. Faber herhaalde dat zij en de PVV dit verwerpen en ging er niet verder op in.

Hardere lijn: “groepsgedrag breken, hele groep aanpakken”

Faber pleitte voor “keihard optreden”, niet alleen tegen individuen maar ook tegen groepen. Ze stelde dat het mogelijk is om een groep als groep aan te pakken, maar dat dit te weinig gebeurt. Als je groepsgedrag doorbreekt, zei ze, zal het ook afnemen.

Kritiek op werving bij “Halal Village Festival”

Tot slot ging Faber in op personeelsinstroom. Instroom in de politieacademie is noodzakelijk, erkende zij, maar ze stelde dat dat niet betekent dat je moet werven op het Halal Village Festival, dat zij neerzette als een pro-Palestijns getint evenement met symboliek als Palestijnse vlaggen en watermeloenen.

Ze vond het onbegrijpelijk dat de politie partner is van een halal huishoudbeurs waar ook Islamic Relief aanwezig zou zijn. Ze verwees naar zorgen rond de Moslimbroederschap en zei dat de AIVD waarschuwt voor risico’s op lange termijn. Dat zo’n organisatie naast een politietent staat, noemde ze onacceptabel en ze vroeg welke mensen de politie daar denkt aan te trekken.

Afsluiting: kosten verhalen en “terug naar de kern”

Faber rondde af met haar centrale boodschap: politie kampt met gebrek aan capaciteit én geld, en daarom moet Nederland volgens haar “terug naar de kern”. Kosten moeten volgens haar worden verhaald op personen en organisaties die buitensporige politie-inzet veroorzaken.

Na haar bijdrage gaf de voorzitter het woord aan Emiel van Dijk, namens de PVV.