PVV’er gooit beerput open over formatie-chaos en zet heel Nederland op z’n kop: links reageert woedend!
Inleiding en aanleiding
Voorzitter, vandaag bespreken we twee rapporten die helaas bevestigen wat slachtoffers en professionals al langere tijd aangeven. Kinderen die onder toezicht staan of een uithuisplaatsing hebben, krijgen vaak niet of niet tijdig de noodzakelijke bescherming en hulp. Professionals kunnen hun caseload niet stabiel houden, waardoor het risico op misstanden toeneemt.
De rapporten leggen de oorzaak grotendeels niet bij individuele jeugdbeschermers, de jeugdassering of het bestuur. Veel professionals werken hard en bevlogen, maar helaas geldt dit niet voor iedereen. De aanleiding van deze rapporten is bijzonder schrijnend, zoals blijkt uit de zaak van het Vlaardingse pleegmeisje. In deze zaak is zoveel misgegaan dat sommige instellingen en professionals hun taken duidelijk niet waarmaken. De oorzaak van het falen kan niet altijd buiten de instelling worden gezocht.
Feiten rondom het Vlaardingse pleegmeisje
In 2021 werden twee Syrische broertjes met spoed uit hetzelfde pleeggezin gehaald na meldingen van mishandeling. Desondanks plaatste men het Vlaardingse meisje en haar zusje in dit gezin. In de zomer van 2022 kwamen opnieuw signalen dat het meisje werd misbruikt en mishandeld, maar er werd geen actie ondernomen.
Op 3 december 2023 stuurden de William Schrikkerstichting en Enver het meisje terug naar het pleeggezin, ondanks aantoonbaar zwaar letsel en eerdere meldingen van mishandeling van de Syrische broertjes. De pleegzorgbegeleider van Enver werd door de pleegmoeder als “huisvriend” gezien en vormde samen met de pleegouders een blok tegen de William Schrikkerstichting. Zo dronk de begeleider informeel een biertje met de pleegouders, terwijl het meisje aan een gruwelijk lot werd overgelaten.
De William Schrikkerstichting greep nooit in, ondanks meerdere meldingen en alarmsignalen, en ondanks dat het meisje meerdere keren aangaf te worden mishandeld. Deze situatie kon ontstaan en escaleren door falend toezicht van Enver en de William Schrikkerstichting.
Structurele tekortkomingen in toezicht en handhaving
De stichting zegt inmiddels 3.300 dossiers te hebben getoetst. Wanneer uit de toets bleek dat het zicht op de veiligheid onvoldoende was, voerden betrokken gedragswetenschappers en jeugdbeschermers een nieuwe toets uit. Dit leverde echter opnieuw geen aanwijzingen op dat de veiligheid van kinderen in het geding was.
Dit strookt niet met eerdere berichten, zoals op 20 november over twee andere kinderen uit een gezinshuis die jarenlang langzaam werden mishandeld. Ook daar was de William Schrikkerstichting verantwoordelijk voor de veiligheid. Wat zien we hier steeds? Werkgroepen, reflecties, verbeterplannen, waarna alles doorgaat alsof niemand verantwoordelijk is. Het is tijd om dit patroon te doorbreken: erkenning en consequenties zijn noodzakelijk. Geen zachte maatregelen meer, maar een keiharde aanpak.
Vragen aan de staatssecretaris over structureel falen
Erkent u dat dit geen incidentele gevallen zijn, maar een structureel patroon, en dat toezicht, sanctionering en handhaving tot nu toe onvoldoende effect hebben gehad? Deelt u onze mening dat de William Schrikkerstichting, Enver en andere betrokkenen strafrechtelijk moeten worden onderzocht en vervolgd? Welke concrete stappen gaat u nemen om te voorkomen dat dit soort misstanden opnieuw plaatsvinden?
Daarnaast blijkt uit onderzoek van Ertel Nieuws en Investico dat jaarlijks honderden zaken van huiselijk geweld niet worden vervolgd, zelfs bij voldoende bewijs. Soms wordt aangegeven dat vervolging “niet in het belang van het kind” zou zijn. Onderzoek toont echter aan dat niet vervolgen juist schadelijk is voor kinderen. Kan de staatssecretaris bevestigen dat het belang van het kind nooit een geldige reden mag zijn om een juridisch haalbare zaak te seponeren? Is zij bereid het OM via de wet bindend te instrueren om zaken met voldoende bewijs standaard te vervolgen?
Strafmaat en richtlijnen
Wat betreft de strafmaat: volgens OM-richtlijnen en jurisprudentie blijven straffen in de praktijk vaak ver onder de wettelijke maxima, vooral bij geweld binnen gezinnen waarin kinderen getuigen of afhankelijk zijn. Is de staatssecretaris bereid de strafrichtlijnen voor huiselijk geweld en kindermishandeling aan te scherpen, zodat straffen beter aansluiten bij de wettelijke maximale straf en de maatschappelijke ernst van de feiten?
Reacties vanuit de Kamer
Mevrouw Westerveld merkte op dat het in de bijdrage van mevrouw van Metelen leek alsof de problemen pas recent zijn ontstaan. De inspectie waarschuwt echter al sinds 2019 dat de situatie structureel problematisch is en zelfs is verslechterd. Westerveld vroeg waarom er de afgelopen jaren, toen de PVV de grootste partij was, niets fundamenteel is veranderd.
Mevrouw van Metelen antwoordde dat extra geld alleen niet alles oplost. De kern ligt bij de inzet en geschiktheid van professionals binnen de instellingen. Een keiharde aanpak betekent dat mensen en stichtingen die hun taken niet serieus nemen, niet langer kunnen opereren. Dit moet worden aangepakt en vervolgd.
Westerveld benadrukte dat iedereen wil dat kinderen veilig zijn, maar dat de grote problemen al jaren bekend zijn bij inspecties. Mevrouw van Metelen erkende dat ze niet op alles direct antwoord kon geven, maar beloofde zich intensief in te zetten om verbeteringen door te voeren.
