Joke Bruijs weer bij bewustzijn na de schok over het overlijden van Gerard Cox: ‘Hij heeft onze laatste belofte niet meer kunnen waarmaken’
De afgelopen dagen hangt er een zware deken van verdriet over de Nederlandse entertainmentwereld. Het overlijden van Gerard Cox op 85-jarige leeftijd heeft een enorme leegte achtergelaten bij vrienden, collega’s en fans. Maar die schok werd nog intenser toen zijn artistieke levenspartner van vele jaren, Joke Bruijs, een periode van zoveel moeite doormaakte dat ze er bijna aan onderdoor ging.
Dubbele pijn: verlies en ziekte
Richard Groenendijk, een goede vriend van zowel Gerard Cox als Joke Bruijs, vertelde dat hij twee zware klappen kort na elkaar moest incasseren: het verlies van Gerard én de wankele gezondheidstoestand van Joke, die worstelt met de ziekte van Parkinson.
“Het is hartverscheurend,” zei Richard. “Wanneer ik Joke bezoek, neem ik altijd bloemen en gebak mee om wat warmte te brengen. Ze is moe, maar behoudt haar glimlach en gevoel voor humor. Maar de dood van Gerard maakt alles zoveel zwaarder. Het pijnlijkste is dat hij onze laatste belofte niet meer heeft kunnen waarmaken.”
Parkinson: een verzwakt lichaam, maar een sterke geest
Hoewel Parkinson Joke ernstig beperkt in haar bewegingen, benadrukt Richard dat haar geest nog altijd scherp en levendig is. “Er gaan geruchten dat Joke aan dementie lijdt, maar dat klopt absoluut niet. Ze herinnert zich feilloos momenten van tientallen jaren geleden, en kan onze reizen naar Londen nog levendig beschrijven. Het probleem zit alleen in haar lichaam, niet in haar geest.”
De aanwezigheid van Gerard Cox blijft voelbaar
Het overlijden van Gerard Cox laat een diepe wond achter. Hij had met Richard afgesproken om binnenkort samen te lunchen met een eenvoudige, maar betekenisvolle maaltijd van kibbeling. Maar zijn slokdarmkanker beroofde hen voorgoed van die kans.
Richard herinnert zich nog goed de kalmte waarmee Gerard zijn ziekte onder ogen zag. “Hij ging er met een ongelooflijke rust mee om. Toch blijft het voor ons die achterblijven een immens gevoel van gemis.”
Een les over vriendschap en aanwezigheid
Uit deze gebeurtenissen haalt Richard een krachtige boodschap: wacht niet tot een uitvaart om je liefde te tonen. Hij benadrukt dat een bloem, een knuffel of een glimlach, terwijl iemand nog leeft, veel waardevoller is dan late afscheidswoorden.
“Bij Gerard kreeg ik die laatste ontmoeting niet meer. Maar bij Joke zal ik geen enkel moment meer laten schieten. Onze aanwezigheid, hoe klein ook, is het grootste geschenk.”
De kracht van herinneringen
Te midden van het verdriet vindt Richard troost in herinneringen en vriendschap. Voor hem blijft Joke Bruijs een vrouw vol veerkracht, die zelfs in haar pijn weet te lachen. En bij Gerard Cox is het grootste erfgoed niet alleen zijn kunst, maar ook de vriendschappen die hij zorgvuldig koesterde.
“Juist in de meest kwetsbare momenten van het leven,” aldus Richard, “zien we de ware kracht van menselijkheid. Dat is wat Gerard ons heeft nagelaten, en wat Joke nog steeds uitdraagt.”
